ΧΑΣΑΜΕ ΕΝΑΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.
ΜΗΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΜΗΤΕ ΣΕ ΜΑΧΗ…
ΤΟΝ ΧΑΣΑΜΕ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΑΜΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΜΑΣ
ΧΡΟΝΟ ΑΛΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ
- ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΛΑ ΕΞΗΓΗΣΑΜΕ -
ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΜΕ…
ΞΥΠΝΑ ΑΔΕΡΦΕ
ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ
ΣΑΝ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.
ΧΑΣΑΜΕ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ,
ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΜΑΧΗ

δεν ειμαι πια οτι ημουν

το να ασχολεισαι με το ποιος εισαι και γιατι εγινες αυτο που εισαι
ειναι νομιζω πολυ επικυνδο πραγμα
σε φτανει στην τρέλα σε φτάνει σε αναρχια
ευτυχισμενοι οσοι ξεχνανε ποιοι ειναι στα αληθεια
και δεχονται ως αληθεια οτι και να ειναι

Ώρα Κάτω απ΄το Μηδέν

«Άμυνα ή επίθεση παίζετε»;
ρώτησε ο προπονητής.
«Τι να σας πω»,
αποκρίθηκα,
«νόμιζα πως και τα δυο
είναι το ίδιο πράγμα».
Άρα...
ποτέ δεν έπαιξα κανένα απ τα δυο.

κάποια αγαπημένα απο το Ώρα Κάτω απ το Νερό

Μαζεύω κόλλες, βιβλία, γράμματα...
αν και προτιμώ μινιατούρες μπιμπελό.
Αεροπλανάκια,
τρενάκια,
βαρκούλες,
κανό.
Να χω λιμάνι στο σπίτι μου μέσα
αεροδρόμιο δικό μου
και σιδηροδρομικό σταθμό.

Ώρα Κάτω απ΄το Νερό

Τα 55 ποιήματα αυτής της συλλογής γράφτηκαν την περίοδο 2005-2008. Πήρα το βιβλίο στα χέρια μου σε μια από τις δυσκολότερες φάσεις της ζωής μου. Τώρα είμαι και πάλι μια άλλη...αλλά έχω πλέον καταλάβει πως η ουσία αφορά το ελάχιστο. Τώρα ξέρω πόση σημασία έχει να μπορείς να βλέπεις, να μπορείς να βλέπεις αυτά που δεν φαίνονται καν...

Στο τραπέζι σου απάνω,
μια σάπια ντομάτα.
Πεταμένα ονόματα,
χάρτες και μπιμπελό.
Πονάνε τα πόδια σου,
πονάνε και τα μάτια.
το στόμα κλείσε μου αφού θες και κράτα με
για ώρα κάτω απ το νερό

Οι μέρες θέλουν να κοιμάσαι νωρίς
και να τελειώνεις σύντομα
με αυτούς τους διάλογους.
Κλείσε όμως πρώτα,
του πουκαμισού σου τα κουμπιά:
μου θυμίζουν τα παλιά
και δεν κάνει.