Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012

ΧΑΣΑΜΕ ΕΝΑΝ ΔΙΚΟ ΜΑΣ.
ΜΗΤΕ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ, ΜΗΤΕ ΣΕ ΜΑΧΗ…
ΤΟΝ ΧΑΣΑΜΕ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΗΣΑΜΕ ΤΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ ΜΑΣ
ΧΡΟΝΟ ΑΛΛΟ ΝΑ ΜΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ
- ΕΠΕΙΔΗ ΠΟΛΛΑ ΕΞΗΓΗΣΑΜΕ -
ΚΑΙ ΥΠΟΣΧΕΘΗΚΑΜΕ…
ΞΥΠΝΑ ΑΔΕΡΦΕ
ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΟΛΟΣ
ΣΑΝ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ ΘΑ ΑΛΛΑΞΕΙ.
ΧΑΣΑΜΕ ΕΝΑ ΔΙΚΟ ΜΑΣ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΠΟΛΕΜΟ,
ΜΕΣΑ ΣΤΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ
ΜΕΣΑ ΣΕ ΤΡΟΜΕΡΗ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΜΑΧΗ

Πέμπτη, 9 Φεβρουαρίου 2012

δεν ειμαι πια οτι ημουν

το να ασχολεισαι με το ποιος εισαι και γιατι εγινες αυτο που εισαι
ειναι νομιζω πολυ επικυνδο πραγμα
σε φτανει στην τρέλα σε φτάνει σε αναρχια
ευτυχισμενοι οσοι ξεχνανε ποιοι ειναι στα αληθεια
και δεχονται ως αληθεια οτι και να ειναι

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2008

Ώρα Κάτω απ΄το Μηδέν

«Άμυνα ή επίθεση παίζετε»;
ρώτησε ο προπονητής.
«Τι να σας πω»,
αποκρίθηκα,
«νόμιζα πως και τα δυο
είναι το ίδιο πράγμα».
Άρα...
ποτέ δεν έπαιξα κανένα απ τα δυο.

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

κάποια αγαπημένα απο το Ώρα Κάτω απ το Νερό

Μαζεύω κόλλες, βιβλία, γράμματα...
αν και προτιμώ μινιατούρες μπιμπελό.
Αεροπλανάκια,
τρενάκια,
βαρκούλες,
κανό.
Να χω λιμάνι στο σπίτι μου μέσα
αεροδρόμιο δικό μου
και σιδηροδρομικό σταθμό.

Ώρα Κάτω απ΄το Νερό

Τα 55 ποιήματα αυτής της συλλογής γράφτηκαν την περίοδο 2005-2008. Πήρα το βιβλίο στα χέρια μου σε μια από τις δυσκολότερες φάσεις της ζωής μου. Τώρα είμαι και πάλι μια άλλη...αλλά έχω πλέον καταλάβει πως η ουσία αφορά το ελάχιστο. Τώρα ξέρω πόση σημασία έχει να μπορείς να βλέπεις, να μπορείς να βλέπεις αυτά που δεν φαίνονται καν...

Τρίτη, 29 Απριλίου 2008

Στο τραπέζι σου απάνω,
μια σάπια ντομάτα.
Πεταμένα ονόματα,
χάρτες και μπιμπελό.
Πονάνε τα πόδια σου,
πονάνε και τα μάτια.
το στόμα κλείσε μου αφού θες και κράτα με
για ώρα κάτω απ το νερό
Οι μέρες θέλουν να κοιμάσαι νωρίς
και να τελειώνεις σύντομα
με αυτούς τους διάλογους.
Κλείσε όμως πρώτα,
του πουκαμισού σου τα κουμπιά:
μου θυμίζουν τα παλιά
και δεν κάνει.