Τρίτη, 29 Απριλίου 2008

Στο τραπέζι σου απάνω,
μια σάπια ντομάτα.
Πεταμένα ονόματα,
χάρτες και μπιμπελό.
Πονάνε τα πόδια σου,
πονάνε και τα μάτια.
το στόμα κλείσε μου αφού θες και κράτα με
για ώρα κάτω απ το νερό
Οι μέρες θέλουν να κοιμάσαι νωρίς
και να τελειώνεις σύντομα
με αυτούς τους διάλογους.
Κλείσε όμως πρώτα,
του πουκαμισού σου τα κουμπιά:
μου θυμίζουν τα παλιά
και δεν κάνει.

Τρίτη, 22 Απριλίου 2008

ΕΝΑ εκατομμύριο λέξεις έχω να πω,
ένα εκατομμύριο θάλασσες.
Ένα εκατομμύριο λάθη στο σακάκι μου,
μα «ας είναι που φεύγεις η τελευταία αυτή φορά».

Έπαψε η ηχώ στην αμμουδιά…
Ο καιρός δε λέει να φτιάξει.

Ένα πρόχειρο έβαλα στο τραπέζι πρωινό,
δίπλα του,
εκατομμύρια λάθη…